VRIJ!

Gepost op: 2014-06-22

‘Over twee weken zijn we vrij,’ sprak mijn vrouw met een zweem van verlangen. Beiden zaten we op de rand van het bed klaar om de dag te beginnen. Ik schoot in de lach want ik zag de humor van de situatie wel in. Het klonk als vrijgelaten worden. Voorover buigend om mijn sokken aan te trekken, voelde ik me opeens een gevangene die zijn detentie binnenkort vaarwel gaat zeggen. De vakantiekaravaan komt weer op gang. De miljoenenbusiness maakt dankbaar gebruik van zo’n woord als ‘vrij’. Een woord gebruiken met zo’n surplus aan betekenis raakt ons veel effectiever dan precies zeggen waar het om gaat. Doe er een witte vogel tegen een diepblauwe lucht bij. De reclame weet feilloos een dieper verlangen aan te boren met woorden die je vroeger alleen van dominees en filosofen hoorde. Auto’s, een aftershave, kauwgum, ze maken ons vrij. We kopen niet het zoveelste banale product maar een symbool. De filosofie is ondertussen een soort taalwetenschap en dominees zijn aan het ontmythologiseren geslagen. Alleen de reclame schijnt nog te beseffen dat we een ongeneeslijke behoefte aan Zin hebben.

Ondertussen valt het nogal tegen met die vrijheid van mij. Ik herinner me aardig wat vakanties waarbij me na een paar dagen een ‘is dit alles’-gevoel me overviel. Ik verlang al snel naar het dichtstbijzijnde terras en een goed boek als ik op een toeristische hotspot kom. De ene helft kijkt door een camera, de andere helft loopt voorovergebogen de beschrijving uit een boekje te lezen. Dat kan tegenwoordig allemaal heel goed thuis achter je computer. Fietsen en wandelen zonder al te veel bestemming komt een stuk dichter bij mijn vrijheidsbehoefte maar ik zou wel gek zijn als ik me dat maar drie weken per jaar liet aanpraten. En toch word ook ik weer langzaam deel van een collectieve psychose van opgelegd levensgenieten: we gaan op vakantie!

Zittend op de rand van mijn bed realiseer ik me dat we vaak dat krijgen waarvan we wegvluchten. Elke dag moet ik weer het verschil tussen vluchten en loslaten ontdekken. Vaak vluchten we uit het systeem door ons aan een volgend regiem te onderwerpen. Ondertussen blijft de behoefte aan vrijheid. Het is de ongeopende koffer die we elke keer weer meezeulen en die weer ongeopend wordt neergezet op onze hotelkamer of in onze tent. Misschien zitten er wel hele eenvoudige en haalbare dingen in, misschien grote dromen. Maar zolang we die niet echt uitpakken, blijft een ander je vertellen wat er in zit en blijft een ander je dus vertellen waar de reis naar toe gaat.


Ripen 11 9245 VG Nij Beets M 06 27 30 81 52 E info@rienvanderzeijden.nl W www.rienvanderzeijden.nl