De grote wereld

Gepost op: 2014-08-09

Ik zit in Leiden. Vrienden die van lange vakanties houden, hebben hun huis twee weken aan mij afgestaan. Van een tuin van 40x200 ben ik gegaan naar een tuin van 5x5. Het is meer de innerlijke tuin waar het om gaat. Een plek om te schrijven. Als ik mijn vorige blog over creatie nog eens lees, zie ik dat ik het nu op mijzelf kan uittesten. Afdalen, door de chaos heen, denkbeelden loslaten, contact met de onderstroom.

De TV is weliswaar onklaar gemaakt maar het valt me direct op hoe afhankelijk ik ben van het contact met ‘de grote wereld’. Toch maar even op nu.nl kijken of er nog iets is gebeurd in de wereld. Even snel door facebook scrollen. Toch maar even mijn mail checken; voor de helft ‘nieuwsbrieven’. Ik ben de hele dag niet gebeld, doet die mobiel het eigenlijk wel?

Langzaam en ongemerkt ben ik de laatste jaren in een nieuwe werkelijkheid terecht gekomen. Een fake-wereld waarin ik met iedereen contact heb. Het voelt schraal. Het is een jas die me niet beschermt maar zich wel steeds laat voelen. Je kunt in die wereld niet meer onderduiken, niet meer afwezig zijn. Stel dat je oude moedertje….stel dat je kinderen..  Stel dat ik de laatste ramp mis... De ‘grote wereld’ is een typisch voorbeeld van een betrokkenheid zonder invloed.  Onze cirkel van ‘betrokkenheid’ wordt almaar groter. Het lijkt alsof ik weet wat er ergens in een woestijn in het Midden Oosten plaatsvindt, het lijkt alsof ik 200 vrienden heb. Maar ik ben slechts consument van haastig geselecteerd nieuws.  Ik consumeer zonder te participeren. Die ene portie aandacht van mij wordt steeds dunner uitgesmeerd over al de brandhaarden in de wereld en mededelingen van mijn vrienden. Daar zijn we niet op gebouwd. Het schrale gevoel is een bewijs dat mijn innerlijke ruimte verdwijnt, wordt gekoloniseerd. Het wordt een broeinest van zinloosheidsgevoelens. Alleen echte invloed laat het weer stromen in mezelf.

Afdalen dus. Naar de bodem van je ziel. Daar liggen geen bestsellers te wachten overigens. Volgens Willem Jan Otten (PC Hooftprijs 2014) zijn er helemaal niet zoveel verhalen. Ieder nieuw verhaal is de vertolking van een bestaand verhaal. Originaliteit is jouw ‘ja’, jouw vertelling, jouw versie van de oeroude thema’s. ‘En toch – juist omdat ik het verhaal nooit echt zelf bedenk, juist omdat het niet mijn eigen werk is, wordt het speciale verhaal waar ik ‘ja’ tegen zeg ontzettend van mij’ ….’het verhaal weet iets, wat ik door het te vertellen, kan zeggen.’ (W.J.Otten)

Jouw verhaal vertellen, jouw verhaal leven, is je innerlijke ruimte weer terugnemen. Voor mij geldt, dat ik dan pas weer de grote wereld aankan.


Ripen 11 9245 VG Nij Beets M 06 27 30 81 52 E info@rienvanderzeijden.nl W www.rienvanderzeijden.nl