Het stroomt weer

Gepost op: 2015-06-29

Ik woon in een zeer bijzonder dorp. Een dorp met een verhaal. Wie een boek wil schrijven, moet in Nij Beets gaan wonen. Het is een verhaal over krimp op het platteland, over een conflict dat de gemeenschap leek te verscheuren, over bizarre geheimen en verdrongen emoties, over de strijd die diep in de genen van de dorpelingen zit. Of het een happy end heeft..?

De rode lijn in het verhaal is het kanaal dat door het dorp stroomt. Eigen aan een kanaal is, dat het tegelijk verbindt en scheidt. Dit kanaal had sinds de 50’er jaren zijn nut als afvoerkanaal voor het veen verloren. De sluizen waren gedempt en het was een mooi verstild kanaal geworden met bijzondere natuurwaarden. Maar het verbond niks meer.

Stilstand is achteruitgang, dacht men in het dorp. Het afgesloten water stond voor een afgesloten dorpscultuur. Veel dorpelingen verlangden naar beweging, naar nieuwe verbindingen. Er moest ‘vaart’ in de vooruitgang komen. Met een heropend kanaal zou Nij Beets weer attractief worden. Toeristen zouden met hun bootjes het kanaal weer bevaren en langs dit kanaal zouden de dorpelingen hun kwijnende handel weer tot nieuw leven brengen.

Het liep anders. Het plan werd een doos van Pandora. De al begonnen verbouwing werd stilgelegd en jaren van beleidsstukken, procedures en onverzoenlijke standpunten volgden. In de  8 jaar dat ik hier woon, vlak bij één van de sluizen, oogde het er als een plotseling verlaten filmset.

Maar er is een happy end! De acteurs op de filmset zijn teruggekeerd. Stoere mannen met vervaarlijke machines baggerden de frustraties uit dit kanaal. Bruggen, sluisdeuren, damwanden, binnen een jaar voltrok zich de transformatie als in een versnelde film. Kom maar op, leek het dorp te zeggen. Het luie zweet moest eruit. Er mocht gehandeld worden! En dat snapt men hier. Deze week viert het dorp uitbundig de opening van het kanaal.

Maar er is ook iets anders. De geschiedenis van sociale strijd zit diep in de genen van dit dorp. Het weet als geen ander dat een besluit ook verliezers kent. De nieuwe bruggen staan symbool voor de dialoog die nodig blijft. Baggeraar of diepgravend gesprek? Ze zijn beide belangrijk. Dit verhaal heeft geen simpele happy end. Het is slechts deel 1, een tussenstand. Want als de sluizen open gaan kan er nog heel wat opgewoeld worden. Dat neemt niet weg dat we opgelucht zijn. Het stroomt weer in mijn dorp!

Rien

 


Ripen 11 9245 VG Nij Beets M 06 27 30 81 52 E info@rienvanderzeijden.nl W www.rienvanderzeijden.nl