Loflied op de Twijfel

Gepost op: 2016-02-11

Al sprak ik alle talen van de wereld maar bezat de twijfel niet, mijn woorden zouden klinken als schrille kerkklokken.

Al verwoordde ik de helderste meningen en zou ik bergen werk verzetten, als ik niet door twijfel was gegaan zou men mij niet geloven.

De twijfel maakt me menselijk. Ze is benaderbaar, blaast niet hoog van de toren. Ze kent haar eigen zwakheden, durft die in het licht te zetten.

Twijfel kent reflectie. Ze neemt zichzelf niet te serieus maar wrikt aan dichtgetimmerde stellingen.

De twijfel is methodisch. Ze kent haar afgronden, de moerassige gebieden van de zelfrelativering. Ze kan op tijd stoppen, zich bescheiden terugtrekken, genieten van een ijzersterk argument.

De twijfel, wie zal haar vinden? Ze is verdwenen uit de talkshows. Ze is weggepoetst uit de protserige jaarrapportages. Haar trage kalme gang past niet meer in facebook. Haar vraag is een stelling geworden, haar waarheidsliefde versteend tot gelijkhebberij.

De twijfel heeft geen haast. Zij vermijdt de gesloten vraag. Ze wordt niet getwitterd, niet gepost.

Zij zal niet vergaan. Visies zullen verdwijnen. Beloften zullen verstommen. Twijfel houdt hen allen vitaal.

Want onvolkomen is ons kennen, beperkt is ons zicht. Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, begaf ik mij op duidelijke wegen. Nu ik een man ben geworden, kan ik twijfelen, kijk ik in een spiegel vol raadselen.

Ooit zal ik volledig kennen.

Ooit zal mij vinden wat ik zocht

Nu resten mij waarnemen, twijfelen en kennen. Deze drie. Maar de meest verguisde van deze is de twijfel.

 

Rien van der Zeijden


Ripen 11 9245 VG Nij Beets M 06 27 30 81 52 E info@rienvanderzeijden.nl W www.rienvanderzeijden.nl