Author: rienvanderzeijden

Het bijbeltje van mijn vader

Het Bijbeltje van mijn vader ‘Wie wil deze?’ Ik stak meteen mijn vinger op. Het volkomen stukgelezen, met plakband gerepareerde en beduimelde bijbeltje had een magische aantrekkingskracht op me. Wij zijn een familie van opruimers en weggooiers. Na het overlijden van mijn moeder, afgelopen zomer, brachten we het ouderlijk huis voortvarend en efficiënt terug in…
Read more


1 May 2021 0

De stoel

Eens in de zoveel tijd krijg ik een niet te stuiten opruimwoede. We hebben een schuurzoldertje dat regelmatig volstaat met ‘je weet maar nooit’ meubeltjes. Handig als je appartementen verhuurt. Als ik mij kruipend langs de spinnenwebben beweeg, besluit ik tot een ferm ‘naar de stort er mee’. Het kloeke besluit stuit op een betekenisvol…
Read more


24 April 2021 0

Operatie geslaagd..

We zitten rond een vuur in de boomgaard. Een paar oude stoelen en boomstronken, wat slordig gestapelde stenen om het oplaaiende vuur te bedwingen. Het is kerstavond. Het aantal erfgenoten dat in de vlammen staart (6) is eigenlijk net te groot. Ik moet denken aan het grappige appje dat ik vandaag kreeg waarbij de drie…
Read more


27 December 2020 0

Ervaring

Vorige week zag ik de fascinerende film, After Life. Het is een film uit 1998 van de Japanse regisseur Hirokazu Kore-eda. In een beginshot doemen uit de grijze mist één voor één figuren op. Het is maandagochtend. De personen die we zien blijken gestorven en zijn na hun dood gearriveerd in een soort doorgangshuis. Het…
Read more


25 November 2020 0

Wegkijken

Ik was er niet op voorbereid. Twee paar kinderogen en twee paar volwassenogen kijken me aan. Ze zijn gestrand op een parkeerterrein van de Lidl (!) nabij Kamp Moria. Mijn blik blijft haken in hun blik. De vader kijkt afwezig op van zijn telefoon. Ik zie schaamte: ‘Wat kan ik nog doen?’ De moeder oogt…
Read more


20 September 2020 0

De boom des levens

Woensdag 15 juli. Voorzichtig stuur ik met mijn broers en zussen de kist over het knerpende grint. In de verte zien we de mensen. Ze zijn gaan staan om ons te ontvangen. Voor de kist lopen mijn dochter en haar man. Terwijl hij langzaam op de trom slaat, zingt zij ‘Blijf bij mij Heer’. Breekbaar…
Read more


19 July 2020 0

Stilgezet

Het was stil in mij de afgelopen periode. Het gaf ruimte. Als een antwoord dat op zich laat wachten. Je aarzelt om je uit te spreken. Het is die communicatieve stilte die de coach kent. Soms, als je niets zegt, als je de ruimte tussen stimulus en respons oprekt, gebeurt het vanzelf. Dat is altijd…
Read more


6 June 2020 0

Lezing: reiziger of bewoner..

Toen ik op 14 april van dit jaar mijn tweede roman presenteerde, reageerden veel mensen op de titel: Toen de liefde nog vrij was. Dat zou wel over de ‘vrije liefde’ gaan, zeiden ze. Het boek volgt de reis van Gerben op de drempel van volwassenheid. Hoewel het boek de sfeer van de jaren ’70…
Read more


8 December 2019 0

Niet doen

Het zal de herfst wel zijn. Ik mijmer over ‘leren niets te doen’. Terwijl anderen in een vlinderachtig ritme de grijze regenachtigheid te lijf gaan, knabbelt er in mij iets aan die activistische ‘zomerse’ instelling. Het is alsof mijn innerlijke thermostaat een ander gedrag begint af te dwingen. De melancholie loert. Ik wil in grote…
Read more


29 November 2019 0

De poëzie kan ons redden..

Zoals bedompte en slechte lucht je luchtwegen aantast, zo kan een ‘taalmilieu’ je enorm beïnvloeden. Ik kom uit een milieu met veel ‘gesloten’ taalgebruik. Dat is het taalgebruik van de gebruiksaanwijzing. Als je dit doet, gebeurt er dat. Gesloten verhalen maken de luisteraar passief. Er gaat geen uitnodiging vanuit om deel te nemen. Er zit…
Read more


21 October 2019 0