Schoonheid vangen
Een korte column van mij die genomineerd werd voor een prijs van kunsttijdschrift See All This in april ’24. Over de waarde van literatuur. Schoonheid vangen tegen de gekte en dreiging van deze tijd.
Een korte column van mij die genomineerd werd voor een prijs van kunsttijdschrift See All This in april ’24. Over de waarde van literatuur. Schoonheid vangen tegen de gekte en dreiging van deze tijd.
‘Zoek jezelf broeder!’ Het is deze meesterlijke parodie van van Kooten en de Bie op de new-age- navelstaarderij van de jaren zeventig die nog altijd nazindert in mijn hoofd. Ik die van het ‘Ken Uzelve’ ben… Zo zullen de oude Grieken het toch niet bedoeld hebben? Zitten we niet hopeloos opgescheept met dit antropocentrisch wereldbeeld?…
Lees verder
Het kind en het badwater Toen een journalist aan Gerard Reve vroeg of God ‘echt bestaat’ zei hij, met die donkere lijzige Reve- stem: ‘Bestaan.. bestaan.. dat heeft God toch niet nodig?’ Dat zinnetje is me altijd bijgebleven. Korter kan ik mijn stuk niet samenvatten.. Mijn ouders stuurden mij naar de openbare MAVO in ons…
Lees verder
Wat heb ik allemaal verloren in 2023: Werk. De verkiezingen. Vrienden die, gedwongen of vrijwillig, het leven verlieten. Ideeën over geweldloosheid. Klimaatoptimisme. Mijn for-ever-young-gevoel. Ben ik een somberaar? Nee, die kant gaat het niet op. Goed verliezen is een levenskunst. Het is kunnen leven met de leegte die ontstaan is. Kunnen we leegte nog eenvoudig…
Lees verder
Maatschappelijke betrokkenheid kan ons splijten. De ene dag wil ik opkomen voor mijn niet onderhandelbare principes. De andere dag wil ik intens de dialoog blijven voeren. Wat is belangrijker? Opkomen voor klimaat, recht en vrede of de inspanning om elkaar niet kwijt te raken in dit proces? Wie de straat op gaat voor een helder…
Lees verder
Ik kijk vanuit mijn huis naar de lange stroken gemaaid gras. De lucht erboven is wonderlijk stil. In vijftig tinten grijs schuiven de wolken langzaam over het veld. Het gebied waar ik woon kent zijn vaste rituelen. Er wordt gemaaid, geschud, gewierst en geperst. In deze tijd zie ik de lange weilanden voor mijn huis…
Lees verder
Nu de verkiezingen voorbij zijn veranderen de verhalen van karakter. We zijn zo gewend geraakt aan podiumverhalen, bestemd voor de publieke ruimte. Het zijn de verhalen die af zijn. Ze hebben een welgekozen structuur, een climax, een spanningsboog, zoals we die vertellen in onze romans en onze theaters. Als ik zo’n verhaal s’ avonds na…
Lees verder
Hoe denk je dat ons vak en de wereld eruit zien in de toekomst? Het was deze vraag die me intrigeerde bij de vraag om een blog te schrijven voor mijn ‘professional friends’ bij de LVSC. Het vak en de wereld! Dat is nogal wat. Een oorlog vlak bij huis, het klimaat dat op een…
Lees verder
Dit zinnetje van Paul Haenen, typerend voor dominee Gremdaat, toverde deze vakantie een big smile op mijn gezicht. Zonder humor redden we het niet in alle loodzware waarheden om ons heen. De discussie over grensoverschrijdend gedrag in één zin omdraaiend, komt Paul Haenen bij iets uit dat even waar is. Tja waar zouden we zijn…
Lees verder
Vakantie is voor mij de tijd van de onbewaakte ogenblikken. Elke keer weer ontdek ik hoe een vreemde godheid mijn beleving van tijd heeft gekaapt. Hij draagt de onschuldig ogende naam Chronos en heeft ons leven minutieus in delen gehakt en deze van prijslabeltjes voorzien. In het fantastisch jeugdboek ‘Momo en de Tijdspaarders’ uit 1973…
Lees verder